Annie

In tijden van bezuiniging is er steeds minder tijd voor persoonlijke aandacht. Aandacht wat het leven net iets meer kleur geeft. Bewoners zijn voor iets extra’s steeds meer aangewezen op familie, buren en vrijwilligers. Het is belangrijk om sociale vereenzaming tegen te gaan. Daarom ben ik blij dat ik er voor een ander kan zijn. Ik woon in de buurt en voor mij is Noaberschap belangrijk. Elke dinsdag ben ik bij Huize de Eik. Soms ga ik met meer vrijwilligers wandelen met bewoners in een rolstoel. Een rondje door het dorp, al dan niet in combinatie met een wandeling door de prachtige tuin bij Huize de Eik. Even een frisse neus halen, genieten van de natuur, vaak plukken we dan een bloemetje. Na de wandeling drinken we gezamenlijk thee en kletsen we samen met vrijwilligers en bewoners na. Het is altijd een gezellig samenzijn. De geplukte bloemetjes zetten we in een vaasje op tafel.

Ook bezoek ik individueel bewoners die iets extra aandacht kunnen gebruiken. Bij een mevrouw die bedlegerig is lees ik op verzoek voor uit een roman of uit de bijbel. We drinken samen koffie, praten over ditjes en datjes, vaak pluk ik ook een bosje bloemen en zet deze naast mevrouw haar bed. We luisteren en zingen samen muziek van vroeger, met behulp van Spotify. Ik merk dat mevrouw hier enorm van geniet. Het geeft mij veel voldoening dat ik iets voor een ander kan betekenen en ga altijd met een blij en voldaan gevoel huiswaarts. Zo snijdt het mes aan twee kanten